گر چه در سوزت هماره مست و گریانم رضا

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا


گر چه در سوزت هماره مست و گریانم رضا         

                                                                    هست نام و یاد تو آرامه جانم رضا

دورم از صحن و سرایت ای امام مهربان         

                                                               لیک آن عطر حریمت / نور چشمانم رضا 

هر شب و روزم به یاد نرگس چشمان تو           

                                                               غرق اشک و آه / چون رود خروشانم رضا 

قبله من مشهد و صحنت / حریم خانه ام            

                                                                  من که از دوری روی تو پریشانم رضا 

هر کجا رو می کنم نام تو خوش جلوه گر است         

                                                                  من به قربان صفایت / ماه تابانم رضا 

می شود روزی خطابم تو نمایی خادمه  ؟         

                                                               من فدای این خطابت / جان جانانم رضا 

من سلام خواهرت را می رسانم سوی تو           

                                                           کاش می شد بشنوم نام تو با جانم رضا

جان به قربان علی موسی الرضا و خواهرش       

                                                                من ز عشق پاکتان / لبریز بارانم رضا 

در فضای صحن تو / احساس رحمت می کنم        

                                                          کی شود آخر ببینم / عشق و سامانم رضا ؟

در فراق تو چه شبهایی که با اشک مدام         

                                                             خسته و دل بسته و محزون و گریانم رضا 




۵ اسفند ۱۳۸۷

/ 0 نظر / 6 بازدید